Η Φανέλα με το 12

Χρόνια τώρα φτάνει πρώτη στην προπόνηση και φεύγει τελευταία.

Έχει δει τις εποχές να αλλάζουν στα τσιμέντα, παίχτες και προπονητές να μεγαλώνουν, να φεύγουν, να έρχονται. Έχει μαζέψει αμέτρητες φανέλες, χιλιόμετρα, θριάμβους και συντριβές, καουτσούκ και υποσχέσεις. Ξέρει να φτιάχνει ισοτονικά, να δένει επιδέσμους και μυρίζει πάντα θερμαντική, υπομονή και εγρήγορση.

Χρόνια τώρα απροπόνητη, ξέρει πως δεν θα είναι σε καμμιά αποστολή, σε καμμιά 18άδα. Το δελτίο της, ισόβια υποσχετική στην πιο βαριά υπόσχεση : στη βελτίωση των άλλων. Να παίξουν όπως θέλουν, εκεί που θέλουν. Να ζήσουν το πάθος τους και να ναι κι εκείνη εκεί με την ίδια περηφάνια όπως την πρώτη μέρα που τους έδεσε τα κορδόνια στις τάπες.

Η φανέλα με το 12.

Ο καλύτερος συμπαίχτης, ο πιο δύσκολος αντίπαλος.